Mechanizacja produkcji ziemniaka zmierza w kierunku ograniczenia nakładów pracy i zwiększania wydajności. Obecny stan techniki rolniczej oraz tendencje w rozwoju mechanizacji produkcji ziemniaka spowodowały pozytywne zmiany w agrotechnice ziemniaka.

Jednym z ważniejszych elementów agrotechniki wpływających na plon i jakość bulw jest szerokość międzyrzędzi.

Proces zwiększania szerokości międzyrzędzi rozpoczął się od początkowej rozstawy 50 cm, poprzez 62,5 cm oraz 67,5 cm, a obecnie preferowana jest rozstawa 75 cm. Stosowanie zbyt wąskiej rozstawy rzędów w uprawie ziemniaka powoduje deformacje redlin i ugniatanie międzyrzędzi kołami ciągnika podczas przeprowadzania zabiegów pielęgnacyjnych, co w następstwie powoduje zniżkę plonów bulw. Wprowadzenie szerszych międzyrzędzi w uprawie ziemniaka zostało wymuszone poprzez stosowanie w gospodarstwach coraz cięższych ciągników (o zwiększonym rozstawie kół i szerszym ogumieniu) i konieczność ograniczenia pracy ludzkiej, zmniejszenia energii oraz zwiększenia wydajności pracy.

W doświadczeniach krajowych i zagranicznych wykazano, że szersze międzyrzędzia wpłyną na ilość i jakość plonu pod warunkiem zachowania takiej samej obsady roślin na 1 ha. Utrzymanie takiej samej obsady jest możliwe dzięki zagęszczeniu roślin w rzędzie (tab.1).

Chcąc uzyskać wysoki plon dobrej jakości, należy sadzić ziemniaki w rozstawie 75 cm lub 67,5 cm. Do szerokości międzyrzędzi 75 cm potrzebny jest zestaw maszyn specjalistycznych, który oferują krajowi sprzedawcy maszyn. Natomiast rozstaw 67,5 cm można osiągnąć w maszynach, które służyły nam do tej pory, wystarczy dokonać kilku regulacji. Ponieważ bardziej preferowaną szerokością międzyrzędzi jest 75 cm, dlatego wielu rolników (posiadających maszyny i narzędzia, w których rozstawa wynosiła 62,5 cm) dokonuje regulacji maszyn do szerokości 70 cm. Przy większych odległościach rzędów osiąga się znaczne oszczędności paliwa i większą wydajność maszyn.

W praktyce rozszerzanie międzyrzędzi w uprawie ziemniaka jest konieczne. Główne zalety stosowania szerszych międzyrzędzi są następujące:

Jak każdy system uprawy tak i ten posiada wady. Do głównych wad zaliczamy późne zwieranie międzyrzędzi, co powoduje zwiększone jałowe parowanie wody z powierzchni gleby i nasilenie konkurencyjności chwastów. Jednak największym ograniczeniem dla rolników w stosowaniu rozstawy 75 cm jest wymóg posiadania pełnego zestawu maszyn i narzędzi do tego systemu uprawy (tab.2).

Z tego bardzo skrótowego opisu wynika jasno, że uprawa ziemniaka w systemie szerokich międzyrzędzi ma więcej zalet niż wad. Dzięki temu kierunkowi można uzyskać zaskakująco dobre wyniki w masie plonu i jakości uzyskiwanych bulw ziemniaka, który jest jedną z roślin decydujących o wyżywieniu ludności świata.

Tab.1 Liczba roślin przy różnej szerokości międzyrzędzi w tyś. szt./ha w zależności od gęstości sadzenia.