Melisa

To ciepłolubna bylina pochodząca z rejonu morza śródziemnego.
Charakteryzuje się silnym, przyjemnym, cytrynowym zapachem. W Polsce uprawia się na plantacjach zielarskich i przy pasiekach przez pszczelarzy. Jest roślinom miododajną i osiąga wzrost do 125cm.

Kwitnie przez lipiec i sierpień. W zielarstwie wykorzystuje się do celów leczniczych górną część łodygi wraz z kwiatami i liśćmi, które należy zbierać przed kwitnieniem. Przechowywać w miejscu chłodnym, suchym i ciemnym. Głównym składnikiem surowca jest olejek o charakterystycznym zapachu, występują w nim trójterpeny, kwasy organiczne, garbniki, flawonoidy, witamina C oraz sole mineralne. W maszyn klimacie melisa wymaga terenu słonecznego, ciepłego, osłoniętego od wiatrów. Uprawiana w miejscach zaciemnionych i wilgotnych daje surowiec o mniejszej zawartości olejku. Wymaga gleb od wysokiej kulturze wolnych od chwastów żyznych, ciepłych, lżejszych lecz dostatecznie wilgotnych oraz zasobnych w wapń. Najodpowiedniejsze są lekkie szczerki z domieszką próchnicy. Uprawa mechaniczna zależy od przedplonu i czasu zakładania plantacji. Przy wiosennym zakładaniu plantacji wykorzystuje się orkę zimową, włókowanie i bronowanie. Latem (najlepiej po wczesnych ziemniakach zakłada się plantacje założone w inspekcie czyli z rozsady). Należy dodatkowo wzmocnić plantacje nawozami mineralnymi. Wymaga ona jak każda roślina polowa starannego odchwaszczenia i spulchniania międzyrzędzi. W zależności od sposobu zakładania plantacji pierwsze zabiegi przeprowadza się jaszcze przed wschodami, względnie po przyjęciu się rozsady. Im dokładniej zostaną wykonane pierwsze zabiegi tym wyraźniej zostaje obniżona pracochłonność następnych. Zaniedbanie przedzimowych zabiegów pielęgnacyjnych utrudnia i opóźnia prace wiosenne zwiększając ich pracochłonność. Należy dodać, że dla ochrony przed mrozami i srogą zimą obredlamy rośliny. W pierwszym roku otrzymuje się tylko jeden zbiór ziela w sierpniu w latach następnych uzyskujemy dwa zbiory. Pamiętać musimy że świeżej masy nie można ugniatać. Suszyć w suszarniach termicznych bądź w tunelach nie przekraczają temperatury 35. Plantacje należy również ochraniać przed chorobami lub przed szkodnikami. Zwalczamy zabiegami i dozwolonymi środkami chemicznymi. Dokładne zalecenia podaje lektura zielarska i dostarcza wyczerpujący informacji dotyczących tej kwestii.

Właściwości melisy są nie zmierzone. Melisa działa uspokajająco w niektórych postaciach astmy, w neurastenii, w nerwicach sercach. Jest wskazana chorobach żołądka i przewodu pokarmowego skutecznie działa na apetyt i poprawia trawienie. Działa wzmacniająco na mózg, serce jest przeciw skurczowo i jednocześnie rozkurczowo działa na mięśnie gładkich jelit, zmniejszając napięcie mięśni jelita grubego. Jest środkiem pobudzającym fizycznie i umysłowo coraz częściej serwuje się ją przez fachowców zielarzy. Jest środkiem przeciw wymiotnym wykazuje także działanie nasenne i przeciw zapalne.

Można by wymieniać jeszcze szereg jej nie zastąpiony właściwości w leczeniu chorób takich jak: migrena wywołana złym trawieniem, nerwobóle twarzy, zębów i ucha. Zmniejsza nadmierne bicie serca drgawki dziecięce, epilepsje, napady nerwowe pobudliwość choroby żołądka, omdlenie, zawroty głowy, szum w uszach, anemia niestrawność, zaniki pamięci, melancholia, depresja, uczucie niepokoju stany zapalne dróg żółciowych. Odwołuję się w tym momencie do książki Jadwigi Kórnickiej pt. "Apteka natury". W tej książce znajdziecie państwo kilka recept i sposób użycia w jaki konsumuje się napary i odwary z melisy.