Zbieramy wiosenne zioła
Kto
przez cały rok pragnie wzbogacać swoją dietę ziołami musi
teraz zadbać o to aby zebrać je o właściwej porze i odpowiednio
je przechować. Należy pamiętać o tym by zbierać z rozwagą
upewniając się wcześniej czy dany gatunek nie jest objęty
ochroną i czy na pewno to ten, którego szukamy. Tylko rośliny
zdrowe i świeże, których właściwości są nam znane nadają się
do zbierania. Jeśli roślina będzie spożywana na surowo zbieramy
tylko taką jej ilość by mogła być zużyta w ciągu maksymalnie
2 dni. Unikajmy wyrywania z korzeni by roślina mogła odrosnąć.
Nie wolno przechowywać ziół w torbach czy pojemnikach plastikowych
gdyż szybko gniją. Przed spożyciem na surowo należy dokładnie
umyć, usunąć zanieczyszczenia i pożółkłe liście, uważając
by nie moczyły się długo w wodzie, gdyż niektóre substancje
rozpuszczające się w wodzie np. cukry, sole mineralne i witaminy,
mogłyby zostać utracone. Zanurzenie roślin świeżych na kilka
chwil w wodzie z dodatkiem octu umożliwia usunięcie z nich
szkodników. Następnie należy je dokładnie wypłukać w wodzie.
Suszenie ziół jest bardzo ważnym etapem. Suszenia dokonujemy
zwykle temperaturą nie wyższą niż 30-45 stopni Celsjusza.
Korzenie i kłącza powinny być zbierane jesienią, liście i
ziele natomiast od wiosny do późnego lata.
Zioła ze stanu naturalnego stały się w ostatnich latach polską
specjalnością eksportową, a tym samym bardziej wyspecjalizowani
zbieracze ziół mogą wspomóc budżet rodziny. Coraz częściej
także w gospodarstwach zielarskich można spotkać plantacje
o dużym areale jarzębiny i bzu czarnego. W Polsce zbiera się
rocznie około 1000 ton kwiatu lipy i podobną ilość liścia
pokrzywy.
BEZ
CZARNY tzw. "dziki bez"
Kremowo białe pachnące kwiaty są główny surowcem
zielarskim, pojawiają się w czerwcu.
Zbiera się całe baldachy i suszy temperaturą około 30-40 stopni
na suchych strychach i w tunelach foliowych (przewiewnych).
Szczególną uwagę należy zwrócić na suszenie aby zachować właściwy
jasny, kremowy kolor kwiatów i nie dopuścić pleśni.
Właściwości lecznicze posiadają również młode liście i dojrzałe
owoce. Młode liście nadają się idealnie na kurację wiosenną,
gdyż działają na organizm oczyszczająco. Gorący napar z kwiatów
bzu pomaga przy przeziębieniu, kaszlu, katarze, zapaleniu
gardła, chrypce a także przy nerwobólach. Suchy kwiat bzu
można sprzedać w cenie około 5 do 8 zł/kg.
JARZĘBINA
Znany krzew kojarzy się wszystkim z malowniczymi owocami na
dziecięce korale. Dojrzałe, czerwone owoce zbiera się w całości
z baldachami a następnie suszy w temperaturze około 40-45
stopni dbając o kolor i równomierność dosychania. Suszenie
owoców kończymy dopiero aż ostatni owoc jest całkowicie suchy,
gdyż nawet jeden potrafi spleśnieć i zniszczyć całe nasze
zimowe zapasy. Owoce jarzębiny znane są w lecznictwie jako
lek witaminowy. Ze względu na dużą zawartość witamin C,E,P,K
i PP a także A stosuje się w awitaminozach, arteriosklerozie.
Zawarta w nich sorboza jest lekiem dla diabetyków, którzy
owoców suszonej jarzębiny mogą używać w zastępstwie sacharozy
czyli zwykłego cukru. Odwar z owoców tej rośliny stosuje się
w nieżytach jelit, przewlekłych biegunkach oraz schorzeniach
wątroby i pęcherzyka żółciowego. Jarzębinę podaje się jako
środek moczopędny.
Suchy owoc jarzębiny można sprzedać w cenie około 3 do 4 zł/kg.
LIPA
Lipa drzewo o szarej korze dorasta do 40m wysokości Ma sercowate,
na końcach zaostrzone, a po bokach ostro piłkowane liście.
Pachnące kwiaty są zebrane w baldachokształtne kwiatostany.
Zawierają one flawonoidy, śluz roślinny, trójterpeny i związki
mineralne. Niektóre składniki mają działanie uspakajające
i napotne znane w lecznictwie ludowym w leczeniu przeziębień
w połączeniu z kwiatem bzu, rumianku, owocem maliny.
Kwiat Lipy to jeden z największych, najprostszych i najbardziej
masowo pozyskiwanych ziół w Polsce. Warto dodać, iż lipa rosnąca
w Polsce jest szczególnie ceniona w odróżnieniu od tej pozyskiwanej
na Ukrainie i w Bułgarii. Suchy kwiat lipy można sprzedać
w cenach około 12-15 zł/kg.
POKRZYWA
Pokrzywa rośnie wszędzie. W rowach, na leśnych polanach, w
pobliżu domostw. Jest byliną wyrastającą do 1,5 m wysokości.
Aby jednak uzyskać stałe i niezawodne pokrzywisko należy regularnie
co kilka tygodni, szczególnie wiosną, intensywnie grabić kępy
starych roślin usuwając z nich stare zdrewniałe łodygi. Surowcem
leczniczym są liście i korzeń. Liście zbiera się przed kwitnieniem
korzenie jesienią. Najbardziej wartościowy surowcem są liście
młodej pokrzywy zbierane w maju i czerwcu, jednak w warunkach
produkcyjnych zbioru dokonuje się od maja do września pamiętając
by zbierać surowiec dobrej jakości. Wyznacznikami jakości
są: kolor, zawartość łodyg, obecność kwiatów. Kolor powinien
być intensywny ciemnozielony, jak najmniej zdrewniałych jasnych
łodyg i drobnych kwiatów bądź nasion. Wszystko to jest łatwe
do uzyskania gdy zbieramy tylko młodą pokrzywę.
Składniki lecznicze pokrzywy to związki mineralne, beta- karoten,
chlorofil witaminy K, C, z grupy B, garbniki. Korzenie są
bogate w lipidy, sterole, sole mineralne. Liście pokrzywy
mają działanie moczopędne, leczą bóle reumatyczne, zaburzeń
snu, apetytu. Przynoszą ulgę w zmęczeniu fizycznym i umysłowym.
Niegdyś uważano, że pokrzywa zwyczajna jest rośliną magiczną,
niezawodną w pokonywaniu strachu. Nasiona macerowano w winie
z rodzynkami doszukując się cech afrodyzjaku. Picie naparu
z pokrzywy w ilości 1,5 litra dziennie skutecznie zapobiega
wypadaniu włosów. Płukanie włosów ekstraktem uzyskanym z wygotowanych
korzeni działa na włosy wzmacniająco i pobudza ich wzrost.
Liść pokrzywy można sprzedać w cenie około 2,5-3 zł/kg, ziele
natomiast po około 2 zł/kg. |
