Informacje

Weź udział w Konkursie AgroWybór 2020!

 

Od 16 marca br. trwa Konkurs–Plebiscyt AgroWybór 2020, w którym rolnicy po raz pierwszy mogą zgłosić i wybrać najpopularniejszy produkt dla rolnictwa w 5 kategoriach:

               – nasiona   
               – nawozy  
               – środki ochrony roślin
               – pasze   
               – maszyny i urządzenia rolnicze

Końcowy werdykt będzie sygnałem i zarazem rzeczywistym wskaźnikiem oceny przydatności i popularności produktów jednocześnie dla dwóch stron: rolników oraz krajowych i zagranicznych wytwórców poszczególnych środków produkcji dla rolnictwa.

Konkurs-Plebiscyt AgroWybór 2020, którego organizatorami są: AgroNews.com.pl – platforma informacyjna oraz Magazyn Ludzi Przedsiębiorczych AGRO, będzie podzielony na dwa etapy:

Etap I – Internauci poprzez komentarz na portalu Facebook – Fanpage: AgroNews TV Interaktywna, komentarz pod artykułem nt. Plebiscytu na www.agronews.com.pl oraz zgłoszenie e-mailowe (plebiscyt@agronews.com.pl oraz agroredakcja@agroredakcja.pl), będą mogli zaproponować najpopularniejszy ich zdaniem produkt dla rolnictwa, zgłaszając w poszczególnych kategoriach sprawdzone i stosowane przez nich produkty w gospodarstwach rolnych. Kapituła Konkursowa, złożona z ekspertów, partnerów, sponsorów i organizatorów konkursu, po przeanalizowaniu wszystkich zgłoszonych produktów w poszczególnych kategoriach, zakwalifikuje 10 produktów w każdej z kategorii konkursowej do drugiego etapu plebiscytu. Zgłaszanie produktów w ramach I etapu Plebiscytu zaczęło się 16 marca 2020 r. o godzinie 15.00 i zakończy 30 czerwca 2020 roku o godzinie 14.00.

Etap II – Od 2 lipca do 30 września na stronie: www.agronews.com.pl zamieszczona będzie ankieta plebiscytowa, w której użytkownicy oddadzą głosy na maksymalnie 3 wybrane przez nich produkty w każdej z 5 kategorii. Produkt, który uzyska najwięcej wskazań internautów w każdej z 5 kategorii, zostanie zwycięzcą plebiscytu, a dwa kolejne otrzymają wyróżnienia specjalne.

Uroczyste podsumowanie Plebiscytu – Konkursu AgroWybór 2020 i wręczenie nagród odbędzie się w Warszawie podczas Jubileuszowej 30. Gali Agrobiznesu z udziałem kilkuset uczestników z całego kraju – wybitnych polskich rolników i agroprzedsiębiorców.

Dlaczego tak ważny jest Plebiscyt-Konkurs AgroWybór 2020?

Polskie rolnictwo od czasu transformacji ustrojowej stało się obiektem zmasowanej oferty środków produkcji, zarówno ze strony rodzimego przemysłu, jak i – zwłaszcza po wejściu Polski do Unii Europejskiej i uruchomienia unijnych programów pomocowych – licznych firm zagranicznych. Miało to, i ma, ogromny wpływ na dynamiczny rozwój gospodarstw rolnych w naszym kraju. Ocenia się, że obecnie w Polsce funkcjonuje już blisko 300 tys. gospodarstw wysoko towarowych, zdolnych w pełni konkurować na globalnym rynku żywnościowym.

Polscy rolnicy, mając do dyspozycji nowoczesne, a często wręcz innowacyjne środki produkcji, są w stanie – dzięki ich należytemu wykorzystaniu oraz swojej indywidualnej przedsiębiorczości – w szybkim tempie powiększać i przeobrażać swoje gospodarstwa rolne w bardzo wydajne warsztaty pracy.
Globalizacja sprawiła, że współczesny polski rolnik ma dziś do wyboru: tysiące maszyn i urządzeń rolniczych, a nawet całych linii technologicznych oraz setki nawozów i środków ochrony roślin, nasion oraz pasz. W związku z tym musi na bieżąco decydować jaki produkt wybrać, by jak najlepiej rozwijać swoje gospodarstwo rolne. Konkurs-Plebiscyt AgroWybór 2020 ma w tym pomóc.

Do pobrania: AGRO 04_2020ma

Kodeks Etyki Żywnościowej

Kodeks Etyki Żywnościowej został przygotowany przez ekspertów  ̶  przedstawicieli producentów i dystrybutorów żywności, naukowców, praktyków i dziennikarzy. Dokument ma pomóc odbudować etos producenta żywności,  który może przyczynić się do poprawy jakości polskiej żywności, jak i jej lepszego wizerunku za granicą.  Podpisany dokument ma również wyeliminować niewłaściwe postawy, których jedynym wyznacznikiem jest szybki zysk, nawet kosztem zdrowia i życia ludzi. W Kodeksie zwraca się uwagę na dobro konsumenta żywności – „charakter oraz jakość produktów żywnościowych wywiera istotny wpływ na życie i zdrowie człowieka”.

– Pieniądze to nie wszystko. Pracujmy uczciwie i nie oszukujmy się wzajemnie – mówił minister rolnictwa i rozwoju wsi Jan Krzysztof Ardanowski 18 marca, po podpisaniu Kodeksu Etyki Żywnościowej.

 – To apel, aby nie oszukiwać się wzajemnie, by płacić uczciwie, by nie opóźniać terminów płatności, by szanować partnera, z którym współpracujemy, żeby ten cały łańcuch „od pola do stołu” był  łańcuchem uczciwym­­.

Dokument został podpisany również przez delegata Konferencji Episkopatu ds. Polskich Przetwórców Żywności biskupa Piotra Sawczuka oraz przewodniczącego Sekcji Przemysłu Spożywczego Polskiego Forum ISO 9000 Janusza B. Berdowskiego.

Kodeks Etyki Żywnościowej zostanie dostarczony wszystkim rolnikom i do wszystkich zakładów przetwórstwa rolno-spożywczego, aby każdy mógł się z nim zapoznać.

Do pobrania Kodeks_etyki_żywnościowej

 

Dopłaty za dobrostan zwierząt

Od połowy marca rusza działanie „Dobrostan zwierząt”, którego celem jest zachęcenie rolników do stosowania podwyższonych warunków dobrostanu zwierząt. Działanie nie jest działaniem inwestycyjnym i nie uwzględnia pokrycia kosztów związanych ze zmianą warunków utrzymania zwierząt. Wsparcie otrzymają rolnicy, którzy podejmą się utrzymania zwierząt w warunkach wykraczających ponad obowiązujące normy krajowe. Dopłaty będą rekompensować dodatkowe, poniesione przez rolnika koszty lub utracone dochody związane z wprowadzeniem podwyższonego dobrostanu.

Rolnicy będą deklarować udział  w działaniu na rok z możliwością kontynuacji w latach kolejnych. Wnioski o płatność dobrostanową będą  składane równocześnie z wnioskiem o płatności bezpośrednie przez aplikację e-Wniosek Plus. W roku 2020 zostanie uruchomionych 5 wariantów. Rolnicy mogą realizować więcej niż jeden wariant równocześnie. Z uwagi na występowanie w Polsce afrykańskiego pomoru świń (ASF) warianty z dostępem do wybiegu dla loch i tuczników, w tym roku nie zostaną wdrożone.

Warunki, jakie należy spełnić przystępując do wariantów:

Pakiet 1. Dobrostan świń

W pakiecie dobrostan świń w 2020 roku realizowane będą dwa warianty:

– wariant 1.1. Dobrostan loch – zwiększona powierzchnia w budynkach

– wariant 1.2. Dobrostan tuczników – zwiększona powierzchnia w budynkach.

Wariant 1.1. Dobrostan loch – zwiększona powierzchnia w budynkach (stawka płatności – 301 zł/na lochę rocznie).

W gospodarstwie realizującym wariant 1.1. dobrostan loch wszystkim lochom i loszkom po pokryciu utrzymywanym w tym gospodarstwie zapewnia się powierzchnię bytową zwiększoną o co najmniej 20% w stosunku do minimalnej powierzchni, wymaganej dla tych zwierząt, która została określona w Rozporządzeniu MRiRW z dnia 15 lutego 2010 r. w sprawie wymagań i sposobu postępowania przy utrzymaniu gatunków zwierząt gospodarskich, dla których normy ochrony zostały określone                                         w przepisach Unii Europejskiej (Dz.U. nr 56 poz. 344 z póź. zm.). Wymóg zwiększonej powierzchni dotyczy: loch prośnych, loch w okresie porodu i odchowu prosiąt ssących, loch luźnych, loch i loszek po pokryciu. Powierzchnie bytowe dla jednej lochy  i loszki po pokryciu powinny wynosić:

  • 4,2 m2  kojec pojedynczy dla lochy w okresie porodu i odchowu prosiąt ssących,
  • 2,7 m2 kojec pojedynczy dla lochy  i loszki po pokryciu (może być stosowany tylko w gospodarstwach utrzymujących mniej niż 10 loch lub loszek prośnych od 4 tyg. po pokryciu do tygodnia przed przewidzianym terminem porodu),
  • 2,7 m2 w kojcu, gdzie lochy utrzymywane są grupowo; w przypadku, gdy w kojcu utrzymywane są lochy prośne, co najmniej 1,3 m2  powierzchni kojca stanowi stałe podłoże i nie więcej niż 15% tego podłoża – otwory odpływowe,
  • 3 m2 w kojcu, gdzie utrzymuje się grupowo do 5 loch; w przypadku, gdy w kojcu utrzymywane są lochy prośne, co najmniej 1,3 m2  powierzchni kojca stanowi stałe podłoże i nie więcej niż 15% tego podłoża – otwory odpływowe,
  • 2,4 m2 w kojcu, gdzie utrzymuje się grupowo powyżej 39 loch; w przypadku, gdy w kojcu utrzymywane są lochy prośne, co najmniej 1,3 m2 powierzchni kojca stanowi stałe podłoże
    i nie więcej niż 15% tego podłoża – otwory odpływowe,
  • 2,2 m2 w kojcu, gdzie utrzymuje się grupowo do 5 loszek po pokryciu, przy czym 0,95 m2 stanowi stałe podłoże i nie więcej niż 15% tego podłoża – otwory odpływowe,
  • 2 m2 w kojcu, gdzie utrzymywane są grupowo loszki po pokryciu, przy czym 0,95 m2 stanowi stałe podłoże i nie więcej niż 15% tego podłoża – otwory odpływowe,
  • 1,8 m2 w kojcu, gdzie utrzymuje się grupowo powyżej  39 loszek po pokryciu, przy czym 0,95 m2 stanowi stałe podłoże i nie więcej niż 15% tego podłoża – otwory odpływowe.

Pozostałe grupy technologiczne świń muszą posiadać minimalne powierzchnie określone prawem krajowym wynikającym z przepisów o dobrostanie zwierząt. Np.  gospodarstwo utrzymujące knury musi zapewnić im: powierzchnię kojca dla knura bez krycia w kojcu, co najmniej 6 m2, a jeżeli krycie odbywa się w tym kojcu, to powierzchnia ta powinna wynosić co najmniej 10 m2.

Rolnik w dniu złożenia wniosku o przyznanie płatności dobrostanowej w ramach tego wariantu musi posiadać co najmniej 1 lochę indywidulnie oznakowaną i zarejestrowaną w ARiMR kolczykiem z indywidualnym numerem identyfikacyjnym lochy. W gospodarstwie nie wolno utrzymywać loch w systemie jarzmowym. Razem z wnioskiem w aplikacji e-Wniosek Plus rolnik składa kopie odpowiednich stron Planu poprawy dobrostanu zwierząt. Plan poprawy dobrostanu zwierząt rolnik zobowiązany jest opracować na odpowiednich drukach udostępnionych przez ARiMR przy udziale doradcy rolniczego. W planie tym określa się m.in. ile loch można utrzymywać w danym gospodarstwie tak, aby zapewnić tym zwierzętom ulepszone warunki dobrostanu. Termin złożenia wniosku to 15 marca – 15 maja.

Rolnik od dnia złożenia wniosku o przyznanie płatności dobrostanowej w ramach tego wariantu do dnia 14 marca kolejnego roku, zapewnia wszystkim lochom i loszkom po pokryciu utrzymywanym w gospodarstwie we wszystkich siedzibach stada ulepszone warunki dobrostanu, zgodnie z wymogami wariantu. Ponadto rolnik utrzymuje w gospodarstwie jednocześnie nie więcej loch, niż wynika to z opracowanego Planu dobrostanu zwierząt. Płatność w ramach tego wariantu  przyznawana jest rolnikowi  do średniej liczby loch w gospodarstwie od dnia złożenia wniosku do 14 marca roku następnego. ARiMR sprawdza na podstawie danych z IRZ czy w okresie realizacji wymogów nie została przekroczona maksymalna liczba loch (stan dzienny), określona w Planie poprawy dobrostanu. Jeżeli zostanie stwierdzone uchybienie w przestrzeganiu wymogów w ramach danego wariantu, płatność dobrostanowa zostaje odpowiednio zmniejszona.

Wariant 1.2. Dobrostan tuczników – zwiększona powierzchnia w budynkach (stawka płatności 24 zł na tucznika).

Wszystkie świnie w gospodarstwie muszą być oznakowane i zarejestrowane zgodnie z obowiązującymi przepisami w zakresie rejestracji i identyfikacji zwierząt. Rolnik od dnia złożenia wniosku o przyznanie płatności dobrostanowej w ramach tego wariantu zapewnia wszystkim warchlakom i tucznikom utrzymywanym w gospodarstwie rolnym (wszystkie siedziby stad),  ulepszone warunki dobrostanu zgodnie z wymogami wariantu.

Wszystkim warchlakom i tucznikom utrzymywanym w tym gospodarstwie rolnym zapewnia się powierzchnię bytową zwiększoną o co najmniej 20% w stosunku do minimalnej powierzchni, wymaganej na podstawie obowiązujących przepisów w tym zakresie.

Powierzchnia bytowa kojca w budynkach inwentarskich, w przeliczeniu na jedną sztukę, w przypadku utrzymywania grupowego warchlaków i tuczników, wynosi co najmniej:

0,18 m2 – w przypadku świń o masie ciała do 10 kg

0,24 m2 – w przypadku świń o masie ciała powyżej 10 do 20 kg

0,36 m2 – w przypadku świń o masie ciała powyżej 20 do 30 kg

0,48 m2 – w przypadku świń o masie ciała powyżej 30 do 50 kg

0,66 m2 – w przypadku świń o masie ciała powyżej 50 do 85 kg

0,78 m2 – w przypadku świń o masie ciała powyżej 85 do 110 kg

1,2 m2  –  w przypadku świń o masie ciała powyżej 110 kg

Powierzchnia bytowa w budynkach inwentarskich dla innych niż warchlaki i tuczniki grup technologicznych świń utrzymywanych w gospodarstwie musi być zgodna z odpowiednimi obowiązkowymi wymogami. Tuczniki, do których przysługuje płatność dobrostanowa muszą pochodzić od loch „dobrostanowych” i nie mogły być utrzymywane w gospodarstwach nie realizujacych Pakietu 1. – rolnik sam hoduje prosięta do tuczu w ulepszonych warunkach dobrostanu i realizuje wariant 1.1., albo kupuje prosięta z gospodarstw uczestniczących w wariancie 1.1. Obowiązek zapewnienia ulepszonych warunków dobrostanu dotyczy także tych warchlaków i tuczników, do których nie przysługuje płatność dobrostanowa, gdyż pochodzą od loch „niedobrostanowych”. Tuczniki, do których przysługuje płatność dobrostanową, to te oddane z przeznaczeniem do uboju bezpośrednio do rzeźni lub z przemieszczeniem przez co najwyżej jednego pośrednika. Dopuszczony jest także ubój w gospodarstwie. Tak samo jak w wariancie 1.1. rolnik musi posiadać opracowany przy udziale doradcy rolniczego Plan poprawy dobrostanu zwierząt. W tym planie określa się m.in. ile warchlaków i tuczników można utrzymywać jednocześnie w danym gospodarstwie tak, aby zapewnić tym zwierzętom ulepszone warunki dobrostanu.

Płatność przyznawana jest do liczby tuczników uprawnionych do płatności dobrostanowej oddanych do rzeźni lub ubitych w gospodarstwie. Liczbę tuczników, do której przysługuje płatność dobrostanowa, ustala ARiMR na podstawie danych zawartych w systemie IRZ. W pierwszym roku realizacji przez rolnika wariantu 1.2., do płatności uwzględniane są tuczniki oddane do uboju po upływie 4 miesięcy od dnia złożenia wniosku o przyznanie płatności dobrostanowej do dnia poprzedzającego dzień złożenia przez rolnika wniosku o taką płatność w kolejnym roku, lub do dnia  15 maja – jeżeli rolnik nie złoży kolejnego wniosku w ramach wariantu 1.2.

Pakiet 2. Dobrostan krów

Przystępując do któregoś z wariantów w ramach Pakietu 2, rolnik nie może posiadać w gospodarstwie (w żadnej z siedzib stad) krów typu użytkowanego kombinowanego, dla których nie został określony kierunek użytkowania. Hodowcy są zobowiązani do dokonania zmiany typu użytkowego tych krów na mleczny lub mięsny, lub określenia kierunku  w jakim użytkują krowy. Należy również zwrócić uwagę na oznakowanie i zarejestrowanie zwierząt zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz przestrzegać terminowości dokonywania zgłoszeń w przypadku zmian w stadzie. Pozostałym zwierzętom, nie objętym podwyższonym dobrostanem zapewnia się minimalne warunki utrzymania określone przepisami krajowymi.

Wariant 2.1. Dobrostan krów mlecznych – wypas (stawka płatności 185 zł/ krowę mleczną rocznie).

W gospodarstwach realizujących ten wariant wszystkim krowom mlecznym (we wszystkich siedzibach stad) należy zapewnić w okresie od 1 kwietnia do 15 października – 120 dni wypasu, bez uwięzi, przez co najmniej 6 godzin dziennie. W ramach wariantu nie ma potrzeby sporządzania planu poprawy dobrostanu, ale hodowca jest zobowiązany do prowadzenia dziennika wypasu i złożenia go w ARiMR do 31 października.

Wariant 2.2. Dobrostan krów mlecznych utrzymywanych grupowo – zwiększona powierzchnia w budynkach (595 zł/krowę mleczną rocznie).

Przystępując do wariantu 2, rolnik jest zobowiązany do opracowania planu poprawy dobrostanu przy pomocy uprawnionego doradcy rolniczego. Do wariantu mogą przystąpić tylko gospodarstwa utrzymujące krowy mleczne w systemie bezuwięziowym. Realizując ten wariant, wszystkim krowom mlecznym, we wszystkich siedzibach stad zapewnia się powierzchnie odpasowo-ruchową zwiększoną                  o 20% w stosunku do minimalnych wymagań określonych w przepisach krajowych. Minimalna powierzchnia odpasowo-ruchowa dla każdej krowy utrzymywanej w systemie wolnostanowiskowym z wydzielonymi legowiskami musi wynosić co najmniej 4 m², a legowiska co najmniej 2,1 m długości i 1,1 m szerokości.

Wariant 2.3. Dobrostan krów mamek (stawka płatności 329 zł/krowę mamkę rocznie)

Hodowcy realizujący wariant są zobowiązani do zapewnienia wszystkim krowom mamkom, cielętom, jałówkom i opasom do 300 kg – 140 dni wypasu realizowanego w okresie od 1 kwietnia do 15 października oraz do zapewnienia w okresie zimowym, tj. od 16 października do 14 marca kolejnego roku, dostępu do środowiska zewnętrznego (pastwisk, wybiegów, okólników) o powierzchni zwiększonej o 20%. Oznacza to, że minimalna wielkość zimowej, zewnętrznej powierzchni bytowej dla cieląt to co najmniej 6 m²/szt., dla jałówek i opasów do 300 kg – 12 m²/szt., a dla krów mamek 18 m²/szt.

 

Marta Lewandowska

Stanisław Piątkowski

Kujawsko-Pomorski Ośrodek Doradztwa Rolniczego w Minikowie

Konkurs KRUS

Regulamin Konkursu oraz dodatkowe informacje dostępne są na www.krus.gov.pl

asa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego zainaugurowała dziesiątą – jubileuszową edycję konkursu plastycznego dla dzieci „Bezpiecznie na wsi”, kierowanego do uczniów szkół podstawowych z terenów wiejskich.

Zaproszenie Prezes KRUS dr Aleksandry Hadzik do 10. Ogólnopolskiego Konkursu Plastycznego dla uczniów szkół podstawowych

Więcej o konkursie

 

Zasady ochrony drobiu przed wirusem wysoce zjadliwej grypy ptaków

ZALECENIA DLA DROBNOTOWAROWYCH HODOWCÓW DROBIU – CHÓW PRZYZAGRODOWY

– karmienie i pojenie drobiu w pomieszczeniach zamkniętych, do których nie mają dostępu ptaki dzikie;

– przetrzymywanie drobiu na ogrodzonej przestrzeni, pod warunkiem uniemożliwienia kontaktów z dzikim ptactwem;

– odizolowanie od innego drobiu, kaczek i gęsi;

– przechowywanie paszy, w tym zielonki, w pomieszczeniach zamkniętych lub pod szczelnym przykryciem,
uniemożliwiającym kontakt z dzikim ptactwem;

– unikanie pojenia ptaków i czyszczenia kurników wodą pochodzącą spoza gospodarstwa (głównie ze zbiorników wodnych i rzek);

– zgłaszanie lekarzowi weterynarii, wójtowi, burmistrzowi i innym organom władzy lokalnej zaobserwowanego spadku nieśności
lub nagłych, zwiększonych padnięć drobiu;

– po każdym kontakcie z drobiem lub ptakami dzikimi umycie rąk wodą z mydłem;

– używanie odzieży ochronnej oraz obuwia ochronnego przy czynnościach związanych z obsługą drobiu;

– osobom utrzymującym drób w chowie przyzagrodowym, aby nie były zatrudniane w przemysłowych fermach drobiu.

 

ZALECENIA DLA HODOWCÓW GOŁĘBI

– karmienie i pojenie gołębi w sposób wykluczający dostęp ptaków dzikich;

– przechowywanie paszy w pomieszczeniach zamkniętych lub pod szczelnym przykryciem uniemożliwiającym kontakt z dzikim ptactwem.

ZALECENIA DLA PRZEMYSŁOWYCH PRODUCENTÓW DROBIU

– przetrzymywanie ptaków w odosobnieniu (obowiązkowo w okresie wiosennych oraz jesiennych wędrówek dzikich ptaków)
lub na wolnej, ogrodzonej przestrzeni, pod warunkiem ograniczenia kontaktu z dzikim ptactwem;

– karmienie i pojenie drobiu w pomieszczeniach zamkniętych, do których nie mają dostępu ptaki dzikie;

– zielonki stosowane w karmieniu drobiu wodnego (kaczki i gęsi), szczególnie w okresie wiosennych oraz jesiennych wędrówek dzikich ptaków,
nie mogą pochodzić z terenów wysokiego ryzyka zanieczyszczenia ich wirusem wysoce zjadliwej grypy ptaków,
z okolic zbiorników wodnych, bagien, i innych miejsc stanowiących ostoję ptaków dzikich;

– szczelne przykrycie pojemników z karmą i wodą do picia lub przetrzymywanie ich wewnątrz budynków, a także unikanie pojenia ptaków
i czyszczenia pomieszczeń wodą pochodzącą spoza gospodarstwa (głównie ze zbiorników wodnych i rzek);

– ograniczenie przemieszczania się osób postronnych oraz zwierząt pomiędzy obiektami, w których przechowywana
jest karma dla zwierząt a obiektami, w których bytuje drób;

– rozłożenie przed wejściami do budynków, gdzie utrzymywany jest drób mat nasączonych środkiem dezynfekcyjnym;

– wprowadzenie zakazu wjazdu pojazdów na teren fermy, poza działaniami koniecznymi np. dowóz paszy,
odbiór drobiu do rzeźni lub przez zakład utylizacyjny;

– obowiązkową dezynfekcję pojazdów wjeżdżających;

– rozłożenie mat dezynfekcyjnych przed wjazdem i wejściem na teren gospodarstwa;

– używanie odzieży ochronnej oraz obuwia ochronnego przy czynnościach związanych z obsługą drobiu;

– wprowadzenie obowiązku przeprowadzania dokładnego mycia i dezynfekcji rąk przed wejściem do obiektów, w których utrzymuje się drób;

– brak kontaktu pracowników ferm drobiu z innym ptactwem np. kurami, gołębiami.

 

DODATKOWE ZALECENIA GŁÓWNEGO LEKARZA WETERYNARII

– słomę, która będzie wykorzystywana w chowie ściółkowym należy zabezpieczyć przed dostępem dzikiego ptactwa (przetrzymywać
w zamkniętych pomieszczeniach, zadaszyć itp.);

– należy regularnie przeglądać wszelkie połączenia i rury (silosy paszowe) pod kątem obecności zanieczyszczeń np. odchodami dzikich ptaków;

– należy eliminować wszelkie możliwe do usunięcia nieszczelności budynków inwentarskich (umieścić siatki w oknach i otworach,
zabezpieczyć kominy wentylacyjne);

– nie należy tworzyć sztucznych zbiorników wodnych na terenie gospodarstwa (np. oczka wodne),
a istniejące należy zabezpieczyć przed dostępem dzikiego ptactwa;

– nie należy dokarmiać dzikiego ptactwa na terenie gospodarstwa (usunąć karmniki);

– jeżeli na terenie gospodarstwa znajdują się drzewa owocowe należy jak najczęściej usuwać opadłe owoce.

Nieprzestrzeganie wymienionych wyżej zaleceń może powodować wzrost zagrożenia grypą ptaków.

 

 

źródło: https://www.wetgiw.gov.pl/nadzor-weterynaryjny/zasady-ochrony-drobiu-przed-grypa-ptakow

Afrykański pomór świń

Afrykański pomór świń (African Swine Fever – ASF) to szybko szerząca się, zakaźna choroba wirusowa, na którą podatne są świnie domowe , świniodziki oraz dziki. W przypadku wystąpienia ASF w stadzie dochodzi do dużych spadków w produkcji: zakażenie przebiega powoli i obejmuje znaczny odsetek zwierząt w stadzie, przy czym śmiertelność zwierząt sięga nawet 100%.

Zgodnie z OIE przyjmuje się, że okres inkubacji choroby wynosi 15 dni (okres inkubacji w środowisku naturalnym: 4-19 dni, w przypadku choroby o ostrym przebiegu: 3-4 dni).

Wirus jest wyjątkowo odporny na działanie niskich temperatur i zachowuje właściwości zakaźne we krwi, kale, tkankach (zwłaszcza surowych, niedogotowanych produktów z mięsa wieprzowego lub dzików) przez okres nawet 3-6 miesięcy.

Informacje OIE o ASF dostępne są tutaj.

 

Zagrożenie dla ludzi

Ludzie nie są wrażliwi na zakażenie wirusem ASF, w związku z czym choroba ta nie stwarza zagrożenia dla ich zdrowia lub życia.

 

Drogi zakażenia

Najczęstszym sposobem zakażenia zwierząt jest bezpośredni lub pośredni kontakt ze zwierzętami zakażonymi. Rozprzestrzenianie się wirusa jest stosunkowo łatwe za pośrednictwem osób i pojazdów odwiedzających gospodarstwo, skażonego sprzętu i narzędzi, zwierząt mających swobodny dostęp do gospodarstwa (gryzonie, koty, psy), jak również przez skażoną paszę, wodę oraz skarmianie zwierząt odpadami kuchennymi (zlewkami) zawierającymi nieprzetworzone mięso zakażonych świń lub dzików.

 

 

Linki:
Objawy ASF i zgłoszenie podejrzenia
Likwidacja ogniska ASF
Zasady ochrony świń przed ASF
Materiały pomocnicze dla hodowców świń

oraz materiały szkoleniowe dla hodowców

znajdziecie Państwo pod linkiem

https://www.wetgiw.gov.pl/nadzor-weterynaryjny/informacje-dla-hodowcow